همه اعضاء خانواده با هم شام بخورید تا سالم بمانید

 

محققین می گویند نتایج بررسی ها نشان می دهد که نوجوانانی که در جمع خانواده دور یک میز یا سفره غذا می خورند از نظر بهداشت روان در وضعیت بهتری نسبت به نوجوانانی که تنها غذا می خورند قرار دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پیش از این نیز معلوم گشته که در کل کل افرادى که در کنار خانواده پشت یک میز مى نشینند و غذا مى خورند از تغذیه بهترى برخوردارند و احتمال ابتلا به بسیارى از بیمارى ها، چاقى و افزایش وزن در آنها کمتر است.

شام خانوادگی یکی از مهمترین نشانه های همدلی و همفکری اعضای خانواده است.

به دلیل زندگی پرمشغله امروز، کمتر پیش می آید که افراد خانواده در کنار هم قرار گیرند و از حال هم مطلع شوند.

افراد خانواده هنگام صرف غذا، دور یک میز یا سفره کنار هم قرار می گیرند، با هم صحبت می کنند و از مشکلات احتمالی هم آگاه می شوند.

تحقیقات انجام شده روی بیش از ۱۰۰ خانواده نشان می دهد که خانواده هایی که در کنار هم شام می خورند و به حضور همه افراد خانواده سر سفره اهمیت می دهند، به یکدیگر اعتماد بیشتری دارند و تمایل دارند که تمام مشکلاتشان در محیط خانواده حل شود.

اثرات مفید شام خوردن خانوادگی در نوجوانان ۱۱ تا ۱۵ ساله مشهودتر است، این نوجوانان بسیار آرامترهستند و تعامل بهتری با سایرین دارند.

نوجوانان تمام الگوهای رفتاری را ابتدا درخانواده خود جست وجومی کنند و درصورتی که الگوی مناسبی نیابند، به دنبال آن بیرون از فضای خانه می گردند.
جالب است بدانید که خانواده هایى که هر روز یا دست کم پنج روز در هفته کنار هم غذا مى خورند، مواد مغذى سالم ترى از جمله کلسیم، فیبر، آهن و ویتامین هاى ب۶ ، ب،۱۲ اى و ث مصرف مى کنند. زیرا در غذاهاى خانگى سبزیجات نیز وجود دارد و اغلب خانواده ها از میوه نیز استفاده مى کنند. بنابراین احتمال مصرف غذاهاى آماده در آنها کمتر است.

مطالعات نشان مى دهد، کودکانى که همراه خانواده شان غذا مى خورند، نمرات بهترى در مدرسه مى گیرند و برنامه ریزى بهترى دارند. علاوه بر این خطر ابتلا به انواع بیمارى ها در آنها کمتر است. گرایش آنان به رفتارهایى مثل کشیدن سیگار هم کمتر است.

تحقیقات دانشگاه کلمبیا نشان مى دهد، نوجوانانى که در هفته دوبار یا کمتر در کنار خانواده خود غذا مى خورند، سه برابر بیش از بقیه در معرض خطر مصرف به موادمخدر و دو و نیم برابر بیشتر در معرض خطر کشیدن سیگار قرار دارند.

کارشناسان معتقدند افراد پیری که تنها غذا می خورند معمولاً به اندازه کافی غذا نمی خورند یا از غذاهای مضری استفاده می کنند.

تنها غذا خوردن می تواند مشکلات فیزیکی و روحی بسیاری برای افراد پیر ایجاد کند که حتی می تواند زندگی آنها را تهدید کند.

دکتر جولی لاچر پروفسور دانشگاه بیرمنگام و متخصص مسائل غذایی سالخوردگان در این خصوص می گوید: «غذاخوردن با دیگران نه تنها منافع اجتماعی برای افراد دارد بلکه برای سلامتی آنها هم مهم است.» .

جالب است که ایرانیان از دیرباز به این موضوع پی برده بودند و در تایید سلامت روحی روانی افراد مثلی دارند به این مضمون : ” “فلانی سر سفره خانواده‌اش بزرگ شده است”.

متخصصین می گویند :  ” اگر فرزند نوجوان شما پای تلفن باشد و شما بدون او غذا را شروع کنید، به او نشان داده اید که برای شما مهم نیست که منتظرش بمانید! ” . پس دست به غذا نبرید و منتظرش بمانید.

علاوه بر این، باید تا زمانی که آخرین عضو خانواده غذایش را تمام نکرده است، صبر کنید. این طوری شام خوردن، یک رُخداد خانوادگی می شود تا یک تجربه شتابزده و گذرا

خـط قرمـزهای تـغذیـه در روزه‌ داری

 

دیابت و روزه‌ داری

دیابت از جمله بیماری‌هایی است که بسته به میزان شدت و همچنین نوع آن، توصیه‌های متفاوتی برای روزه داری خواهد داشت. افراد مبتلا به دیابت که دارو دریافت می‌کنند، با توجه به شدت بیماری و با مشورت پزشک ممکن است مجاز به روزه‌داری باشند. در مبتلایان به دیابت غیروابسته به انسولین (دیابت نوع ۲) که دارای اضافه وزن بالا باشند (BMI بالاتر از ۲۸ دارند) و با دریافت منظم دارو (به صورت ۲ بار در شبانه روز) قندخون خود را کنترل می‌کنند، روزه‌داری نه تنها مضر نیست، بلکه می‌تواند مفید نیز باشد.
افراد دیابتی که دارای شرایط زیر هستند (با تشخیص پزشک) لازم است از روزه‌ داری خودداری نمایند.
1. افراد مبتلا به دیابت (چه از نوع وابسته به انسولین و چه غیر وابسته به انسولین) که هنوز بیماری خود را کنترل نکرده اند و قند خون آنها هنوز به حد قابل قبولی نرسیده است.
2. مبتلایانی که قند بالا داشته، ولی هنوز از داروی خاص و همچنین فعالیت بدنی مناسب جهت درمان دیابت پیروی نمی‌کنند.
3. مبتلایان به دیابت نوع ۱ (وابسته به انسولین) که در روز چند نوبت لازم است انسولین تزریق کنند.
4. دیابتی‌های مبتلا به عفونت.
5. افراد مبتلا به پرفشاری خون کنترل نشده و همچنین آنژین (نوعی بیماری قلبی) درمان نشده.
6. آنان که سابقه کتواسیدوز ( افزایش اجسام کتونی درخون و ادرار) دارند.
7. افرادی که در طول روز ۲ بار یا بیشتر به افزایش قندخون (هیپرگلیسمی) یاکاهش آن (هیپوگلیسمی) دچار می‌شوند. اگر فرد دچار تعریق، عرق سرد و تپش قلب شود، این نشانه افت قند خون است که در این صورت باید روزه‌ باز شود.
8. خانم‌های باردار و یا شیرده مبتلا به دیابت
9. افراد سالخورده مبتلا به دیابت
توصیه‌های لازم برای افراد مبتلا به دیابت در طول ماه مبارک رمضان

1. افزایش دریافت مواد غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات و به طور کلی پرخوری در افراد دیابتی، منجر به افزایش قند خون و افزایش وزن خواهد شد. بیماران دیابتی در طول روزهای ماه رمضان مانند روزهای معمولی باید از دریافت کالری بیش از حد و همچنین مواد غذایی حاوی کربوهیدرات ساده مانند قند و شکر بپرهیزند.
2. انجام فعالیت بدنی سبک یا متوسط در افراد مبتلا به دیابت غیروابسته به انسولین، عارضه‌ای نخواهد داشت.
3. در طول ساعات روزه‌داری حتما قند خون و اجسام ستونی ادرار باید در چندین نوبت بررسی شود.
4. وزن فرد باید در طول ماه رمضان روزانه کنترل شده و در صورت هر گونه کاهش وزن شدید یا افزایش وزن بیشتر از ۲ کیلوگرم، حتما با پزشک مشورت شود.
5. در صورت احساس هر گونه علایم ناشی از کاهش یا افزایش شدید قند خون، باید روزه را باز کنند.
6. بعد از پایان ماه مبارک رمضان میزان و نوع داروی مصرفی و همچنین رژیم غذایی به حالت قبل ازماه رمضان بر‌گردد.
7. اگر برای خوردن سحری بیدار نشوند، بهتر است از روزه گرفتن در آن روز منصرف شوند، زیرا احتمال پایین افتادن قند خون و عوارض دیگر افزایش می‌یابد.
8. اگر بعد از افطار قند خون بالای ۲۵۰ باشد، لازم است شب بعد ۲۰ درصد از کالری دریافتی کم شود. اگر هنگام سحر نیز قند خون بالای ۲۰۰ باشد، باید از غذای سحری دفعات بعدی ۲۰ درصد کم شود. چنانچه قند خون بالای ۳۵۰ باشد، توصیه می‌شود اصولاً روزه نگیرند.
9. چنانچه مصرف قرص فراموش شود (خصوصاً در صورتی که معمولاً قند خون بالاست)، بهتر است آن روز را روزه نگیرند .
10. بیماران دیابتی که به نحوی دچار عوارض مزمن دیابت بر کلیه‌ها، چشم، قلب و … شده‌اند، هر چند ممکن است با روزه گرفتن دچار مشکل حادی نشوند، ولی برای پیشگیری از پیشرفت عوارض مزمن بهتر است روزه نگیرند و یا با متخصص مربوطه مشورت کنند.
روزه‌ داری، عیوب انکساری چشم را تشدید نمی‌کند

روزه‌ داری، عیوب انکساری چشم (نزدیک‌ بینی و دوربینی) را تشدید نمی‌کند و جز در موارد نادری مثل نزدیک‌ بینی شدید با نمره عینک بالاتر از ۱۸، در موارد دیگر منعی برای روزه‌ داری وجود ندارد. تغذیه عصب بینایی در افراد مبتلا به نزدیک بینی شدید با نمره عینک بالاتر از ۱۸، در اثر روزه‌ داری مختل می‌شود و به همین دلیل متخصصان چشم به این افراد توصیه می‌کنند روزه نگیرند. بیماران مبتلا به آب سیاه با فشار طبیعی دسته دیگری از بیماران چشمی‌ هستند که روزه‌داری برای آنان ممنوع است.

درباره علت بروز تاری دید ناشی از گرسنگی باید گفت تاری دید که در برخی از افراد روزه‌ دار ایجاد می‌شود، ارتباطی به عیوب چشم نداشته و عموما به دلیل کم‌خونی، کاهش قند خون، افت فشار خون و یا ناشی از اختلالات خونرسانی به چشم و مغز است.
روزه و سلامت روانی

روزه‌ داری در بیماران مبتلا به افسردگی و بیماری‌های خفیف علاوه بر این که انجام فریضه دینی است، ضمنا به عنوان یک شیوه روان‌ درمانی و تغییر رفتار محسوب شده و سلامت روانی را تقویت می‌کند. روزه‌ داری همچنین قدرت اراده و تصمیم‌ گیری و توان اجرایی این بیماران را نیز افزایش می‌دهد. البته بیماران مبتلا به اختلالات روانی، باید علاوه بر تغذیه مناسب در ایام روزه‌ داری، برنامه‌ ریزی خاصی برای مصرف داروهای خود در افطار و سحر نیز داشته باشند. لازم به یادآوری است که اگر این بیماران در طی مراحل بهبود از تغذیه مناسب برخوردار نباشند، از نظر مکانیسم‌های تطابق روانی ضعیف‌تر عمل کرده و به خوبی نمی‌توانند با تغییرات حاصله از نظر سبک زندگی روزانه در این ماه کنار بیایند، در نتیجه با عود و یا تشدید علایم بیماری مواجه می‌شوند که به همین دلیل توصیه می‌شود این قبیل بیماران از روزه‌داری مستمر یک ماهه خودداری کنند.
روزه گرفتن در بارداری و شیردهی

زنان باردار در سه ماه اول بارداری به ویژه هشت هفته اول به دلیل تشکیل سلول‌های مغزی جنین نباید روزه بگیرند. پس از آن نیز تنها در صورتی یک خانم باردار می‌تواند روزه بگیرد که فعالیت روزانه کمی‌ داشته باشد و آزمایش‌های خون و ادرار او نیز طبیعی باشد. خانم‌های شیرده از ماه دوم شیردهی درصورتی که کاهش شیر در آنها اتفاق نیفتد و احساس ضعف و بی حالی شدید و یا سردرد و عوارض مشابه نداشته باشند، می‌توانند همزمان روزه بگیرند.
روزه در سنگ کلیه و بیماری‌های کلیوی

با توجه به این که در ماه مبارک رمضان، افراد در معرض کم‌آبی شدید قرار گرفته و مواد زائد با غلظت بالا در ادرارشان دفع می‌شود، بنابراین در این ماه برای پیشگیری از تشکیل سنگ‌های کلیه و سیستم ادراری، باید مبادرت به مصرف مایعات بیشتری در سحر و افطار نمایند. درعین حال، افرادی که تشکیل سنگ‌های ادراری در آنها فعال بوده و بیش از دو سنگ ادراری ظرف مدت ۶ ماه داشته‌اند و یا هم‌اکنون دارای سنگ ادراری هستند، بهتر است موارد احتیاط را در زمینه مصرف مایعات رعایت نمایند، اما روزه‌دارانی که فقط یک نوبت سنگ ادراری درمان شده داشته‌اند، به شرط مصرف آب فراوان بین افطار تا سحر می‌توانند روزه بگیرند، هر چند ضروری است که این افراد کماکان تحت نظر پزشک متخصص باشند.

بیماران کلیوی که تحت درمان دیالیز قرار گرفته‌اند، باید از روزه گرفتن خودداری کنند. با توجه به اینکه بیماران دیالیزی قدرت تطابق پرخوری و کم‌خوری را ندارند و بیشتر اوقات هم کم‌اشتها هستند، از نظر پزشکی، قادر به روزه گرفتن نمی‌باشند.

در خصوص روزه‌ داری برای بیماران کلیوی (سنگ‌ ساز)، توصیه‌می‌شود که این افراد در طول روزه‌داری از انجام فعالیت فیزیکی سنگین و قرار گرفتن در معرض تعریق، خودداری نمایند و در طول شب برای رقیق کردن ادرار و شستشوی کلیه‌ها مایعات فراوان بنوشند، تا حد امکان حجم غذای دریافتی را کمتر نموده و به خصوص در مواقع سحری، غذای سبک و آب زیاد بنوشند و مصرف غذاهای حاوی املاح سنگ‌ ساز (مانند نوشابه‌های گازدار، غذاهای با منشا حیوانی که به علت دارا بودن فسفات زیاد، دفع کلسیم از ادرار را افزایش می‌دهند) و غذاهای حاوی اگزالات (از قبیل کاکائو، چای پررنگ، آجیل و سبزیجاتی مانند، اسفناج، کلم، ریواس و گوجه فرنگی) را کاهش دهند.
روزه گرفتن برای مبتلایان به عدم تناسب وزن

برخی از مبتلایان به اضافه وزن، به منظور لاغر شدن تحت رژیم‌هاى درمانى هستند و با آمدن ماه مبارک رمضان دچار سردرگمی‌می‌شوند، زیرا محدودیت‌هاى ویژه غذایى آنان، زمان بندی خاص صرف غذا را می‌طلبد که در ماه مبارک این زمان‌بندى‌ها به هم مى‌خورد. لازم به ذکر است که رژیم غذایى این گونه افراد تغییر عمده‌ای پیدا نمی‌کند و تنها با چند جابه‌جایى جزئى و رعایت چند مسأله مهم به همان نتایج مقرر دست خواهند یافت. در واقع این افراد همان مقدار مواد غذایی رژیم خاص خود را دریافت می‌نمایند، ولی ساعات دریافت غذا تا حدودی تغییر می‌یابد. به عنوان مثال، در روزهای عادی فاصله زمانی بین وعده‌های شام و صبحانه روز بعد، حدود ۱۰ ساعت می‌باشد.

به همین ترتیب در روزهای ماه مبارک نیز مدت زمانی بین ۱۴-۱۰ ساعت بین سحری یک شب با افطار شب بعد فاصله وجود دارد. توصیه می‌شود صبحانه معمول روزهای غیر روزه‌داری را در افطار صرف نموده و با فاصله قابل قبولی شام را بر اساس شام روزهای معمول (غیر روزه‌داری)، صرف کنند. ضمنا ناهار روزهای معمول، در ایام روزه‌داری به سحری منتقل می‌شود. بدیهی است که میان وعده‌های روزهای معمول (شامل آنچه که در قبل از ظهر و عصرانه صرف می‌شد) نیز، بین افطار و زمان خواب قابل صرف می‌باشند.

بهترین زمان براى انجام فعالیت بدنى آهسته و پیوسته، بعد از افطار است، چرا که انجام ورزش در طول روز موجب از دست دادن انرژى و تعریق گردیده و به نوبه خود می‌تواند سبب ضعف، بى‌حالى و سرگیجه شود. انجام پیاده‌روى آهسته و پیوسته پس از افطار علاوه بر مصرف کالری، با ایجاد حرکات عضلات شکم موجب به حرکت واداشتن دستگاه گوارش و کمک به هضم مواد غذایى خورده شده می‌شود. کسانی که تا حدودی لاغر هستند، می‌توانند به شرطی که غذای کافی را در وعده‌های افطار تا سحر دریافت کنند، اقدام به روزه‌ داری نمایند. باید توجه داشت که استفاده از مواد خیلی شیرین مانند زولبیا، بامیه، شیرینی و کیک به هنگام سحر به اشتها لطمه زده و تنها مدت زمان کوتاهی قند خون فرد را بالا نگه می‌دارند، بنابراین در هنگام سحر بهتر است از غذاهایی مثل سبزیجات، میوه‌جات، مغزهای گیاهی، پنیر، سبزی، گردو، نان، گوجه‌فرنگی، خیار، میزان مناسب چای و یا آب ولرم استفاده شود.
روزه و بیماری‌های قلبی

پزشکان معتقدند در این ماه به دلیل آن‌که افراد از پرخاشگری، رفتارهای تهاجمی، استرس و هیجان، کشیدن سیگار، مصرف چای و قهوه دوری می‌کنند، بنابراین امکان بروز سکته قلبی در آنها کاهش می‌یابد. مجموعه این تغییرات در وضعیت رفتار و تغذیه افراد، دو عامل مهم جهت حفظ سلامتی فرد در طول ماه مبارک رمضان است.

روزه به کاهش پرفشاری خون کمک می‌کند. افراد مبتلا به پرفشاری خون، باید در طول روز، فشار خون خود را چک کنند. اگر در طول روز، بیمار دچار تغییر و بالا رفتن فشار خون شود، نباید روزه بگیرد، اما اگر در طول روز فشار خون فرد تغییر نکرد، روزه گرفتن موردی ندارد.
حدود بیست روز پس از شروع ماه مبارک رمضان میزان "هموسیستئین"، اصلی‌ترین عامل بروز سکته قلبی در خون افراد به‌شدت کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، میزان کلسترول خوب (HDL) نیز افزایش یافته و غلظت خون هم در حد طبیعی قرار می‌گیرد. کاهش میزان تری گلیسیرید‌ها و کلسترول بد (LDL) از دیگر اثرات مثبت ناشی از روزه‌داری در این افراد خواهد بود.

بیماران قلبی- عروقی باید طبق یک رژیم غذایی خاص روزه بگیرند و از مصرف غذای سنگین در افطار خودداری نموده و درعین حال رژیم پایین آورنده فشار خون تجویز شده توسط مشاور تغذیه را رعایت نمایند. علاوه بر این، عدم استفاده از غذاهای نفخ‌آور (مانند حبوبات و شیر در افرادی که مدت زمان طولانی شیر مصرف نکرده‌اند) و پرهیز از استرس برای این بیماران توصیه می‌شود. این افراد برای تنظیم میزان داروی مورد نیاز خود با مشورت پزشک می‌توانند از داروهایی با اثر درازمدت استفاده کنند و مصرف داروهای دیورتیک را کاهش دهند.
 روزه‌ داری در مبتلایان به نقرس

غذا نخوردن، روزه‌داری‌های طولانی و رژیم‌های کم کربوهیدرات به دلیل ایجاد حالت کتوز می‌توانند موجب تسریع حملات نقرس شوند. این بیماری گاه منجر به جراحی می‌شود. با پیشرفت بیماری، علایم سریع‌تر و برای مدت طولانی‌تر بروز می‌کنند. برای جلوگیری از تشدید بیماری، عموما (طبق توصیه متخصص) بهتر است روزه‌داری انجام نشود.
روزه‌ داری در مبتلایان به صرع

افراد مبتلا به صرع که باید قرص‌های ضد تشنج استفاده کنند، نمی‌توانند روزه بگیرند، زیرا ممکن است در طول روز دچار کاهش کلسیم و یا قند خون شده و تشنج کنند.
روزه‌ داری برای مبتلایان به کم‌خونی

در کسانی که سطح شاخص‌های خونی در مرز پایین محدوده طبیعی می‌باشد، کاهش دریافت مواد مغذی در ماه رمضان ممکن است میزان این شاخص‌ها را باز هم کاهش دهد. چنانچه شدت کم‌خونی در افراد بالا باشد به گونه‌ای که نیازمند دریافت مکمل آهن در چند نوبت روزانه باشند، روزه‌داری قابل توصیه نخواهد بود.

کسانی که مبتلا به کم‌خونی خفیف تا متوسط هستند باید به کیفیت غذای مصرفی خود در این ماه مبارک توجه بیشتری نمایند و مصرف مواد غذایی غنی از آهن و پروتئین‌ها به ویژه پروتئین‌های از نوع هم (اولویت گوشت قرمز به پروتئین گیاهی) را افزایش دهند. همچنین مصرف میوه‌های خشک به خصوص زردآلو و تمشک و مصرف آجیل خام (مانند پسته و بادام) برای آنها مفید است. این افراد باید از مصرف چای تا ۲ ساعت بعد از غذا به ویژه پس از مصرف مواد غذایی غنی از آهن پرهیز کنند.

معجزه خون بندناف

 

 

سلول بنيادي

سلول بنيادي يك سلول با توانايي ايجاد سلول‌ اعضاي مختلف بدن از جمله سلول‌هاي خوني، قلبي، عصبي، غضروفي و ساير سلول‌ها‌ست كه در طول دوره رشد جنيني پرورش يافته و به سلول‌هاي بالغ و خاصي تبديل مي‌شود.

دكتر قادري مي‌گويد: در حال حاضر سلول‌هاي بنيادي براي درمان يا بهبود بيش از 70 نوع بيماري از جمله اختلالات خوني چون تالاسمي، نقص سيستم ايمني، انواع سرطان‌ها (بويژه سرطان خون)، بيماري‌هاي ژنتيكي، ضايعات مغزي، كبدي، عصبي، ديابت، آلزايمر، ام اس و... موثر است و اين در حالي است كه با ذخيره‌سازي خون بندناف و سلول‌هاي بنيادي علاوه بر قطع وابستگي كشور به خارج مي‌توان بسياري از هزينه‌هاي درماني را نيز كاهش داده و شرايط درمان كامل‌تري را براي بيماران فراهم آورد.

ذخيره‌سازي

تا چند سال پيش بندناف و جفت بعد از زايمان به‌عنوان يك زباله بيولوژيكي دور انداخته مي‌شد در صورتي كه امروزه طي يك فرآيند غير تهاجمي و بدون درد و بلافاصله بعد از زايمان، مقداري خون موجود در بندناف و جفت ـ كه نبايد كمتر از 30 ميلي‌ليتر باشد ـ در عرض چند دقيقه توسط خونگيرهاي آموزش ديده بانك خون جمع‌آوري و به كيسه‌هاي خون منتقل مي‌شود.

عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان مي‌گويد:‌ خونگيري به روش داخل رحمي كه در آن احتمال لخته شدن خون، پارگي جفت و تداخل خون مادر و نوزاد كمتر است نيز براي جمع‌آوري خون بندناف به كار مي‌رود، وي مي‌افزايد: از آنجا كه فرصت ذخيره‌سازي و نگهداري خون بند‌ناف نوزاد براي والدين محدود است، بهتر است زوجين در اواخر ماه هشتم بارداري يا اوايل ماه نهم براي انجام مراحل اوليه خونگيري به بانك‌هاي خون بند‌ناف مراجعه كنند.

كاربرد

هرچند نهايت زمان نگهداري خون بند‌ناف از نظر تئوري همچنان مورد سوال است، اما نتايج آزمايش‌هاي انجام شده روي نمونه‌هايي كه 20 سال بعد از انجماد مورد بررسي قرار گرفته‌اند گوياي سالم بودن نمونه‌ها بوده و توانايي بازسازي مجدد سيستم خون‌ساز را داشته‌اند.

دكتر قادري مي‌گويد: خون بند‌ناف به صورت جداگانه براي هر شخص منجمد مي‌شود و علاوه بر اين‌كه براي خود نوزاد در بزرگسالي به راحتي قابل استفاده است در صورت اجازه صاحب خون مي‌تواند براي خواهر، برادر، پدر و مادر و حتي اقوام نزديك نوزادي كه خون بندناف از او گرفته شده است ـ چنانچه «HLAآنتي‌ژن لكوسيت انساني» خون آنها تا حدودي با هم همخواني داشته باشد ـ مورد استفاده قرار گيرد.

محدوديت‌ها

اين استاديار دانشگاه با بيان اين‌كه بهتر است مادر ضمن برخورداري از سلامت كامل، بيش از 18 سال سن داشته باشد در ارتباط با محدوديت‌هاي ذخيره‌سازي و نگهداري خون بند‌ناف توضيح مي‌دهد: افرادي كه به هر دليلي از اهداي خون، معاف هستند، مبتلايان به بيماري هپاتيت B، C، سيفيليس و ايدز، كساني كه طي يك سال گذشته مبتلا به سرخجه، آبله‌مرغان، توكسوپلاسموز، تبخال و... شده‌اند و همچنين افرادي كه در اين مدت شيمي‌درماني نموده، سابقه خالكوبي (تاتو) داشته يا هورمون دريافت‌ كرده‌اند، نمي‌توانند جهت ذخيره‌سازي خون بندناف اقدام كنند.

سعيد كريمي ‌/‌ جام‌جم

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۹۲ ساعت 2:45 توسط Razieh  | نظرات

انقلابی در زیست شناسی: کشف نوع جدیدی از حیات روی زمین

 

اما این یکی که تصاویرش را می بینید متفاوت است و قوانین فعلی را شکسته. این باکتری از آرسنیک درست شده، چیزی که کاملا غیرممکن به نظر می آمده. ناسا نام اش را GFAJ‪-‬1 گذاشته و قادر است از آرسنیک که یک ماده سمی محسوب میشود برای ساخت DNA، RNA پروتئین و غشای سلولی استفاده کند. این کشف همانقدر که برای زیست شناسان فوق العاده است، برای ما هم بسیار با اهمیت محسوب میشود. چرا که درک ما را از حیات تغییر میدهد و به قول ناسا، کشف جدید تعریف زندگی را گسترده تر کرده است. ‏
ولف سیمون از ناسا در کنفرانس خبری امشب گفت: این باکتری باعث شکسته شدن نظریات ما در مورد چگونگی تشکیل زندگی و توسعه اش شده است. حالا دانشمندان به دنبال نمونه های جدیدی از موجودات زنده و متابولیسم های متفاوتی خواهند گشت که از مواد متفاوتی برای تشکیل حیات استفاده می کنند. ‏‪‬ ‏

ناسا می گوید این کشف روش ما را در گشتن به دنبال موجودات زنده در دیگر کرات هم تغییر خواهد داد چرا که حالا می دانیم ممکن است شکل حیات در جاهای دیگر به گونه ای دیگر تعریف شده باشد. ‏
‏
جئوبیولوژیست ناسا پاملا کونارد در مراسم امشب گفت از نظر او این یک کشف عظیم است و آن را با قسمتی از فیلم Star Trek مقایسه کرد که فضانوردان یک موجود فضایی به نام هورتا را کشف می کنند که توسط دستگاه زنده یاب آنها قابل شناسایی نیست چون در ترکیب بدن اش کربن نداشته و از سیلیکون تشکیل شده بود. ‏
‏منبع نارنجی

گیزمودو

 

حتماً ماهی بخورین

 

ماهی از نظر مواد معدنی مانند كلسیم، فسفر، ید و كلر غنی و سرشار از ویتامین هاست. فسفر گوشت ماهی برای ساختمان استخوان و دندان بسیار مفید است. در گوشت ماهی مقدار زیادی ید وجود دارد كه خاص گوشت ماهی و سایر آبزیان است. سایر مواد غذایی حیوانی و گیاهی از نظر ید فقیر هستند. از آن جا كه یك رژیم غذایی خوب باید روزانه ۲۰۰-۱۰۰ میلی گرم ید برای افراد بالغ و ۵۰ میلی گرم ید برای كودكان داشته باشد. براحتی می توان ید مورد نیاز بدن را از طریق خوردن ماهی برطرف كرد.

ویتامین D موجود در ماهی در عمل استخوان سازی بدن نقش مهمی را ایفا می كند و نیز این ویتامین باعث افزایش جذب كلسیم و فسفر در روده می شود. ماهی دارای ویتامین A است كه این ویتامین از ویتامین های مهم بوده، كمبود آن باعث سخت شدن پوست و شكنندگی موها و شب كوری می شود.

مصرف گوشت ماهی برای رشد و پیشگیری از بیماری ها اهمیت دارد. در سراسر دنیا افرادی كه ماهی مصرف می كنند

كمتر دچار سرطان و بیماری قلبی می شوند و نسبت به سایر افراد عمر طولانی تری دارند. محققین چربی مفید و بی نظیر ماهی را دلیل اصلی این مسأله می دانند. روغن ماهی برخلاف چربی گوشت قرمز سرشار از نوعی اسید چرب به نام امگا - ۳ است این اسید با رقیق كردن خون شریان ها را حفظ و باعث كاهش فشار خون، افزایش كلسترول تنظیم ضربان قلب و افزایش انعطاف پذیری شریان های تیر و صفر می شود. ماهی از نظر دارا بودن آنتی اكسیدان های قوی مانند ملونییوم كوآنزیم Q۱۰. (ضد پیری و بیماری) غنی است. برخی از اثرات مثبت ماهی در رژیم غذایی به شرح زیر می باشد:

۱- پیشگیری از سرطان پستان

۲- جلوگیری از سكته مغزی

۳- حفاظت از ریه افراد سیگاری

۴- دفاع از بدن در مقابل بیماری دیابت

۵- متوقف كردن حملات قلبی

۶- حفظ خاصیت انعطاف پذیری شریان ها

.:: با 15 گام پزشک خود باشیم ::.

Best Medical Blog

 

2. وضعیت خواب‌تان را بررسی کنیدعموما سه راه برای مطلع شدن شما از اینکه در شبانه‌روز به اندازه کافی می‌خوابید یا نه، وجود دارد. اول؛ آیا هر روز صبح برای بیدار شدن به کوک کردن ساعت نیاز دارید؟ دوم؛ آیا بعدازظهرها خواب‌آلود می‌شوید و این خواب‌آلودگی روی فعالیت‌هایتان تاثیر می‌گذارد؟ و سوم؛ آیا بلافاصله بعد از شام یک چرت کوتاه می‌زنید؟ اگر جواب شما به هر یک از این سوال‌ها مثبت است، یعنی اینکه شما برای بهره‌مندی کامل از سلامت به خواب بیشتری نیاز دارید. اما اگر شما به اندازه کافی می‌خوابید و باز هم از این مشکلات رنج می‌برید که باید حتما با پزشک‌تان در مورد کمبود انرژی بدن‌تان صحبت کنید. فردی که خواب خوبی دارد، باید هر روز صبح بدون نیاز به فرد دیگر یا ساعت زنگی از خواب بیدار شود. او نباید در طول روز احساس کسلی و خواب‌آلودگی داشته باشد و حتی کمی انرژی هم برای انجام فعالیت‌های بعد از شام برایش باقی بماند. (مانند دیدن تلویزیون، مطالعه، کمی قدم زدن و صحبت با خانواده)

3. برس مویتان را چک کنیدبا این کار می‌توانید میزان ریزش موهایتان را بسنجید. اگر دیدید که موهایتان بیش از حد می‌ریزد، از پزشک‌تان بخواهید که سطح فریتین خون‌تان را بررسی کند تا از میزان ذخیره آهن بدن شما مطلع گردد. برخی مطالعات نشان داده‌اند که رابطه مستقیمی بین ریزش مو و فقر آهن در بدن وجود دارد. یکی دیگر از عوامل موثر و رایج در ریزش مو هم بیماری تیرویید است.

4. حواس‌تان به رنگ ادرارتان باشد!شاید این کار در نگاه اول مسخره به نظر برسد، اما با انجام دادن آن شما دیگر مجبور نیستید لیوان به دست پشت در دست‌شویی آزمایشگاه‌ها صف بکشید! ادرار شما باید به طور طبیعی رنگی روشن و شفاف داشته باشد. ادرار پررنگ و بدبو نشانه کمبود آب بدن شماست و این یعنی اینکه باید میزان مصرف مایعات روزانه‌تان را افزایش دهید. اما اگر زیاد مایعات می‌خورید و باز هم ادرارتان پررنگ است، باید حتما با پزشک‌تان مشورت کنید. اگر هم رنگ ادرارتان زرد روشن است که باید دور قرص‌های ویتامین B که احیانا مصرف می‌کنید را خط بکشید.

5. ضربان قلب‌تان را چک کنیدنتیجه جدیدترین تحقیقی که در نشریه معتبر پزشکی JAMA به چاپ رسیده است، نشان می‌دهد که زنانی که بعد از انجام هرگونه فعالیت ورزشی سرعت ضربان قلب‌شان کم است، دو برابر بیشتر از زنانی که ضربان قلب طبیعی دارند در معرض حملات قلبی هستند. برای بررسی ضربان قلب بعد از انجام فعالیت‌های سنگین کافی است که دست‌تان را روی قلب‌تان یا نبض مچ دست‌تان بگذارید و 15 ثانیه تعداد ضربان‌های آن را بشمارید، حالا عدد به دست آمده را ضرب در 4 کنید تا تعداد ضربان قلب‌تان در دقیقه به دست آید. سپس دو دقیقه بنشینید و پس از آن دوباره محاسبه ضربان قلب به روش فوق را انجام دهید. حالا عدد به دست آمده دوم را از اولی کم کنید، اگر عدد حاصل کمتر از 55 شد باید حتما با یک پزشک متخصص مشورت کنید.

6. بعد از 50 سالگی، هر سال قدتان را اندازه‌گیری کنیداهمیت این کار برای خانم‌ها خیلی بیشتر است زیرا به وسیله آن می‌توانند از وضعیت و سلامت اسکلت بدن خود مطلع شوند. تغییر در اندازه استخوان‌ها و در نتیجه کوتاه‌تر شدن قد می‌تواند زنگ خطری برای آگاه کردن شما از سطح تراکم استخوان‌تان باشد چون بعد از 50 سالگی است که سر و کله پوکی استخوان کم‌کم پیدا می‌شود. بنابراین از انجام دادن تست‌های سنجش تراکم استخوان غافل نشوید چرا که انجام دادن این‌گونه تست‌ها شما را زودتر نسبت به بیماری‌تان آگاه می‌کند تا اندازه‌گیری تغییر قد.

7. اگر دیابت دارید، هر روز وضعیت پاهایتان را بررسی کنیداین بررسی باید شامل مشاهده دقیق پا از نظر وجود هرگونه تاول، زخم، پوسته‌پوسته‌شدگی، بریدگی، قارچ یا ضرب‌دیدگی باشد زیرا افرادی که دیابت دارند معمولا تخریب اعصاب پای‌شان خیلی سریع رخ می‌دهد و هرگونه زخم یا علایم دیگری که ذکر شد می‌توانند این روند تخریب را سریع‌تر کنند. بنابراین شما می‌توانید با بررسی شخصی پایتان در خانه و چک کردن منظم سطح قندخون‌تان از آسیب‌دیدگی اعصاب پاهای‌تان جلوگیری کنید.

8. یک تست مردانهاین واقعیتی انکارناپذیر است که زنان بیشتر از مردان به سلامت خود اهمیت می‌دهند و همین مردان بی‌توجه باید بدانند که تنها با چند روش ساده به راحتی می‌توانند در تشخیص زودهنگام سرطان بیضه به خودشان کمک زیادی کنند مانند تست‌های ساده‌‌ای که زنان برای تشخیص سرطان پستان روی خود انجام می‌دهند. شما آقای محترم! اگر هر ماه این سه کاری را که به شما می‌گوییم انجام دهید، می‌توانید کوچک‌ترین مشکلی که شما را در خطر ابتلا به سرطان بیضه قرار می‌دهد شناسایی کرده و در جهت درمان زودهنگام آن بکوشید:

الف- جلوی آیینه بایستید. وجود هرگونه برآمدگی و بادکردگی غیرطبیعی روی پوست دور و بر آلت تناسلی‌تان می‌تواند زنگ خطری باشد.

ب- به وسیله هر دو دست‌تان، بیضه‌هایتان را آزمایش کنید. به این صورت که انگشت سبابه و میانی‌تان را زیر و شست‌تان را روی بیضه قرار دهید. حالا بیضه‌تان را به وسیله انگشتان به حرکت درآورید. وقتی که این کار را انجام می‌دهید، نباید هیچ دردی را احساس کنید. وجود درد یعنی نیاز به مراجعه به پزشک. راستی! اگر یکی از بیضه‌هایتان کمی بزرگ‌تر از آن یکی به نظر رسید، نگران نباشید.

ج- اگر برآمدگی سفت و غیرطبیعی روی بیضه‌هایتان دیدید، بدون اتلاف وقت به یک متخصص ارولوژیست مراجعه کنید. این برآمدگی ممکن است فقط یک عفونت ساده باشد با یک درمان ساده‌تر، اما اگر شروع سرطان بیضه باشد، خیلی سریع و بدون علامت در بدن‌تان گسترش پیدا می‌کند، پس مراجعه به پزشک در مراحل اولیه عاقلانه‌ترین کار به نظر می‌رسد. فراموش نکنید که هر برآمدگی که با دست قابل لمس و حرکت باشد، نشانه سرطان نیست اما بررسی آن توسط یک پزشک می‌تواند خیال‌تان را راحت کند.

9. تست "افتادن" را انجام دهیداگر شما به پوکی استخوان مبتلا باشید، به دردسر می‌افتید. اگر زمین بخورید، از پله‌ها به پایین پرتاب شوید یا پایتان پیچ بخورد، انجام دادن یک تست ساده شخصی برای اینکه مطمئن شوید به این بیماری مبتلا هستید یا نه بسیار برایتان مفید است. تست افتادن به این صورت است که شما باید یک پای‌تان را بالا بگیرید و بتوانید به راحتی روی پای دیگرتان به مدت 12 ثانیه بدون از دست دادن تعادل و جلو و عقب رفتن بایستید. شما باید این تست را روی هر دو پای‌تان انجام دهید و اگر تا 80 سال سن داشته باشید حداقل تا 12 ثانیه دوام بیاورید. اگر نتوانستید تعادل‌تان را حفظ کنید یا در کمتر از 12 ثانیه به زمین خوردید، حتما باید با یک پزشک یا فیزیوتراپیست مشورت کنید و از او بخواهید ورزش‌هایی برای تقویت استخوان‌ها و عضلات‌تان به شما معرفی کند.

10. هر شش ماه یک‌بار فشارخون‌تان را کنترل کنیدشما می‌توانید این کار را حتی با دستگاه‌های فشارسنج‌ خانگی هم انجام دهید. فقط توجه داشته باشید که اگر رقم بالایی نمایش داده شد، باید یک روز صبر کنید و روز بعد دوباره فشارتان را بگیرید. اگر همان ارقام دوباره تکرار شدند، مراجعه به پزشک برای شما ضروری می‌شود.

11. هر 3 تا 6 ماه یک‌بار ضربان نبض پاهایتان را بررسی کنید2 رگ ضربان‌دار در پاهایتان وجود دارد که شما قادر به پیدا کردن آنها هستید: یکی از آنها را می‌توانید در قسمت میانی روی پای‌تان بیابید و دیگری را درست داخل مچ پا، پایین قوزک.
از این دو رگ، رگی که در زیر قوزک پای‌تان واقع شده است، به خاطر محل قرار گرفتن‌اش مهم‌تر است. پس سعی کنید آن را بیابید و ضربان نبض‌اش را چک کنید. اگر ضربان رگ‌ها ضعیف بود یا به سختی آن را پیدا کردید حتما با پزشک‌تان مشورت کنید، مخصوصا اگر پادرد هم دارید و دیابتی هم هستید.

12. هر 2 یا 3 ماه یک‌بار پوست خود را بررسی کنیدبرای این کار کلیه لباس‌هایتان را از تن‌تان خارج کنید و از فرق سر تا نوک پای‌تان را از نظر وجود هر نوع خال، جوش یا تغییر در اندازه خال‌هایتان به دقت مورد ارزیابی قرار دهید. برای انجام این کار به یک آیینه قدی بزرگ هم احتیاج دارید. پوست سر و بین انگشت‌هایتان را هم از قلم نیندازید. بعد از بررسی‌ها اگر موارد نگران‌کننده‌ای مشاهده کردید که حتما با یک پزشک متخصص پوست و مو صحبت کنید.

اگر در بدن‌تان خال‌های جدیدی مشاهده کردید، اول این 4 تست را روی‌شان انجام دهید و اگر دیدید جواب همه مثبت بود، حتما به پزشک‌تان وجود آنها را اطلاع دهید:
تست 1- وقتی که با ناخن خال‌تان را از وسط به دو قسمت می‌کنید، دوباره به حالت اولیه برنگردد.
تست 2- لبه‌های خال‌تان ناهموار باشد.
تست 3- رنگ خال‌تان طبیعی نباشد.
تست 4- خال‌تان بیشتر از 7 میلی‌متر قطر داشته باشد.

13. مراقب ناخن‌هایتان باشیدعدم رشد مناسب ناخن‌ها یا وجود هرگونه عفونت یا قارچ روی آنها باید سریعا به پزشک اطلاع داده شود.

14. یک تست زنانهپستان‌های خود را از نظر وجود سرطان هر ماه بعد از عادت ماهیانه مورد بررسی قرار دهید. اگر هم که یائسه شده‌اید، اول هر ماه را برای انجام این آزمایش در نظر بگیرید. جامعه سرطان آمریکا این چند آزمایش و دستورالعمل خانگی را به همه خانم‌ها توصیه می‌‌کند:
به پشت دراز بکشید و دست راست‌تان را زیر سرتان بگذارید.
سه انگشت میانی دست چپ خود را دور تا دور پستان راست‌تان بکشید تا مطمئن شوید هیچ‌گونه برآمدگی غیرطبیعی یا توده‌ای در آن وجود ندارد. با حرکت دایره‌ای انگشتان می‌توانید کل بافت پستان را مورد بررسی قرار دهید.
با 3 انگشت خود، 3 سطح پستان‌تان را مورد بررسی قرار دهید، یعنی انگشت سبابه را خیلی نرم روی بافت پستان بکشید تا برآمدگی‌های سطحی را حس کنید. انگشت میانی را کمی با فشارتر حرکت دهید تا وجود داشتن یا وجود نداشتن توده را در بخش‌های عمیق‌تر پستان حس کنید و انگشت کناری را هم با فشار زیاد حرکت دهید تا بتواند بهتر بافت نزدیک به قفسه سینه را حس کند.
چرخش انگشتان را از بالا تا استخوان ترقوه و گردن و از پایین تا زیر جناغ سینه ادامه دهید.
تمام این مراحل را با گذاشتن دست چپ زیر سر، به وسیله انگشتان دست راست‌تان روی پستان چپ‌تان هم امتحان کنید.
در حالی که جلوی آیینه ایستاده‌اید، دستان‌تان را از پشت روی باسن‌تان قرار دهید طوری که کمی سینه‌تان به سمت جلو متمایل شود. حالا پستان‌هایتان را از نظر اندازه و شکل با هم مقایسه کنید. اگر مشکلی نداشته باشید، نباید در شکل و اندازه پستان‌هایتان تفاوت محسوسی دیده شود.
در حالی که ایستاده‌اید، یکی از دستان‌تان را به سمت بالا ببرید و با دست دیگر زیر بغل‌تان را از نظر وجود هر گونه توده یا برآمدگی مورد آزمایش قرار دهید. این کار را در جهت مخالف هم تکرار کنید تا جای نگرانی برایتان باقی نماند. در صورت لمس هرگونه برآمدگی غیرطبیعی پزشک خود را حتما در جریان بگذارید.

15. حتما میزان توده بدنی یا همان BMI خود را بدانیداین مقیاس چون رابطه مستقیمی با قد و وزن شما دارد، می‌تواند سالم و طبیعی بودن و یا نبودن وزن و در نتیجه سلامتی‌تان را نشان دهد. یک فرد سالم باید شاخص توده بدنی‌اش بین 5/18 تا 9/24 باشد. اگر BMI بین 25 تا 30 دارید، یعنی اینکه اضافه‌وزن و چاقی بلای جان‌تان شده است و شما در معرض خطر ابتلا به انواع بیماری‌ها و از دست دادن سلامت‌تان هستید. BMI بیشتر از 30 هم که یعنی شما بیش از اندازه چاق هستید و اگر فکری به حال کم کردن وزن‌تان نکنید، حتما با مشکلات جدی روبه‌رو می‌شوید.

منبع: روزنامه سلامت - ندا احمدلو